Vooruitblik op de gemeenteraadsverkiezingen - column van Jan van Ossenbruggen

VOORUITBLIK OP DE GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN VAN           21 MAART 2018


Via de social-media worden we bestookt met politieke affiches en flitsende videoboodschappen.

Het moet gezegd, de politieke partijen hebben zich van hun meest creatieve kant laten zien. Alle lokale politieke kwesties, inclusief panklare oplossingen, komen aan de orde en zijn keurig samengevat in de verkiezingsprogramma’s.  Leuk, maar het is maar de vraag of alles realistisch is. Veertien politieke partijen, waarvan acht lokale, dingen naar de gunst van de Hoornse kiezers. Door deze versnippering  is het politieke veld van Hoorn er niet overzichtelijker op geworden.

Bij het lezen van de politieke aanbevelingen bekruipt mij het gevoel dat ik meegezogen word in het politieke moeras van de Hoornse politiek. Het doet mij denken aan een lied van de cabaretier Wim Kan uit 1956, waarvan de tekst, met enkele vrijpostige aanpassingen, nog steeds actueel is.

Waar gaan we met de nieuwe Raad naar toe?

Werken we samen of lopen we met de blatende kudde mee

Weet u al een beetje wat of hoe

Waar gaan we met de nieuwe Raad naar toe?

Lokale verkiezingen hebben hun eigen dynamiek met hun eigen thema’s. Zo vindt 40 % van de kiezers veiligheid, criminaliteit en openbare orde de belangrijkste lokale thema’s.

Dit is opmerkelijk, want het aantal inbraken neemt af, het straatgeweld wordt minder en het veiligheidsgevoel neemt toe. Andere hoog scorende lokale thema’s zijn leefbaarheid, zorg, gemeentelijke financiën en betaalbaar wonen. Maar door de intensieve regionale samenwerking vloeien de belangen van de stad en regio steeds meer samen. Het gevolg daarvan is een rijke schakering van samenwerkingsinitiatieven en regionale samenwerkingsverbanden.

De meeste gemeenschappelijke regelingen worden als gewenst ervaren, al vinden de raadsleden dat ze hierop te weinig invloed hebben. Het ontbreekt aan inzicht,  is te weinig transparant en beslissingen worden genomen, voordat de Raad goed is geïnformeerd. Het gevolg is dat het vertrouwen in de verantwoordelijke wethouder en burgemeester onder druk komt te staan.

Een andere factor is dat Hoorn zich steeds meer als centrumstad van Westfriesland ontwikkeld en uitgroeit tot het belangrijkste infrastructurele knooppunt van de regio. Mede hierdoor zijn belangrijke thema’s als economie, werken, bereikbaarheid, onderwijs, milieu en recreatie meer regionale dan lokale aangelegenheden geworden.  Voor nieuwe raadsleden en kleine fracties zal dit als een permanent “hoofdpijndossier” worden ervaren.

Tegelijkertijd met de Gemeenraadsverkiezingen mogen we op 21 maart a.s. onze mening geven over de Wet op Inlichtingen- en Veiligheiddiensten. Deze wet, ook wel Sleepwet genoemd, stamt uit de tijd dat er van WhatsApp, Facebook en Twitter nog geen sprake was. De sterk verouderde inlichtingenmethoden als observeren, volgen, opvangen van telefoongesprekken en gericht afluisteren zijn onvoldoende om toekomstige cyberaanvallen op kritieke infrastructuur te kunnen detecteren en terroristische netwerken tijdig te onderkennen. Terroristen communiceren met de meest geavanceerde communicatieapparatuur en de bedreigingen komen allemaal via de glasvezelkabels ons land binnen. Dit is de belangrijkste reden dat de huidige wet dringend aan een update toe is. Maar ook nu weer probeert een groep schreeuwers tweespalt en onzekerheid te zaaien onder de kiezers en gebruiken dit voor hun eigen onbeproefde en omstreden doelstellingen.

De komende gemeenteraadsverkiezingen zijn het hoogtepunt van de lokale democratie en bepalen de toekomst van onze stad. Er valt veel te kiezen, misschien wel te veel. Hierdoor ontstaat het gevaar dat de verkiezingen worden gereduceerd tot een lokale populariteitswedstrijd. Via het kieskompas kunnen we proberen een beeld te krijgen welke partij het beste bij ons past. Maar het is hoogstens een suggestie en zeker géén stemadvies. Niet de computer maar de kiezer zelf bepaalt hoe onze gemeenteraad er uit gaat zien. Ik hoop dat veel mensen bewust hun stem gaan uitbrengen en niet morrend aan de zijlijn blijven staan. Want als de wijsheid en vertrouwen van elkaars stem in twijfel wordt getrokken, betekent dit een aanslag op de democratie.  Mijn advies: GEWOON DOEN!